آنکه نخورد زخم تو کینه گرفته مار شد
منکه دو رنگ طناب را بینم زرد مکنم
پنبه صفت تو بود ای از چه مثال خار شدی
...................................................
آنکه نخورد زخم تو کینه گرفته مار شد
منکه دو رنگ طناب را بینم زرد مکنم
پنبه صفت تو بود ای از چه مثال خار شدی
...................................................
باحیله و نیرنگ شبح می دوزی
مضرابیکه ما از زدنت مشنویم
بر هر سیم تارت نگریم چلقوزی
....................................
رانم که رسم غفلت جونم
غافل نشدم قافله ی وقت
گر کس ندرد شوق درونم
آنا یوردوندیام گیتممیشم من
یوردم منه شعرلریمدن شیریندی
شعرلریمی استون أتممیشم من
کان خال لب دوست من قرق سجودی
میخانه وضو سازو به محراب نظر کن
منها به خطا یم که تو محراب نبودی
بتخانه پرستیدم وبت دیدم بت دار
ای آنکه گشودی در بتخانه کی بودی
بازم بت وبتخانه پرستم که سحرگه
درسجده دعاگفتم و نشنفته درودی
سجاده نشتم به می و جرعه شرابی
بی مطرب و می عالم رندان چه ورودی
عقلی اولان قونشوسینان قونوشار
نه منیمدی نه سنوندی بو دنیا
آدامناردان قونوشلوقا مین قوشار
قولاقیمدی دوداقیمدی بوخاقیم
قولاریمدی قیشلاریمدی ایاقیم
دیز لریمدی دیرسیمدی بارماقیم
درینن باخ سن بو دله فکر ایله