آسمان کین بارخلقت می کشد

آسمان کین بار خلقت می کشد                 جاذبه بر دافع خط می کشد

خلقتش   زیباست   الا  خالقش                  بار زیبایی را باخود می کشد



تبریز- بستان آباد-  روستای خشکناب وضیعت وخیم =زادگاه اوستاد شهریار

بومطلبلر  هدیه اولسون دوستلارا

دوستلار سوزی  یترسینلراوستلارا

ترکلر باخسون شهربارین کندینه

باخماسالار عرضه یازاخ فارسلارا

---------------------------------------

من قربانام ترکین شیرین دیلینه

فخر  ایلرم  شو کتینه   ایلینه

عهدایلسه داغی قویار داغ اوسته

استمسه ساقی قویار سول اوسته

--------------------------------------------

 

 

                                             همگی زجمع خاکیم

بگذشته نیمه شب صبح چمن اندلیب راگفت                    چه زنی قدم درونم به نسیم صبگاهیی

که به خاک من هزاران گل ناشکفته بند است                  به  زبان بی  زبانی چه  نمایم آشکاریی

 به میان  این چمن  زار  گل ناشناس  فرمو د                  همگی ز جمع  خاکیم  برخلقت خدایی

   ز خدا و  پشت  پرده  خبر  آنچنان  نداریم                     ز کجا چنان بدانیم  که  چنین  بی قراریی

 به صفای لتف ایزد همه  خاک گل  بگردد                       تو اگر ز لتف  یاری  به جهان  اینتطاریی

بگو جان من همینجا سخن از امیدواریست                       مشو نا امید امیدم که امید امید واریی

  همگی  سخن سرایم ز پس سخن بر آییم                     که سخن سرای وقتیم زپس سخن گر آیی

 تو اگر ها به میمی منم ها به شین بستم                          بدلیل اینکه شاید تو زنسل هاشمهایی

 

                                  ساز

نسوزان ساز وبا چنگت دلم سودای اودارد                   بسوزان سوزآهنگت که هردل جا ی اودارد

به تابان جان  بقربا نت که گیرد نوت بالاتر                    بجنبان دست خلقت را که خالق نای اودارد

منم  بازندی عاشق توی سازندی معشوق                  دو انگشتت به رقص آور مگر همتای او دارد

به هرسوزی بسازددل بلی خودرا نبازد دل                    که سازیم شعر نا قابل هزاران لای اودارد

تو خواندی شعرسازم رانجستی علم رازمرا                     نظر وبسایت بازمرا تو دادی جای  اودارد

به آوای بلندم خوان اگر خواندی مرامم دان                      پذیرفتم تو را مهمان  حبیبیهای  او دارد

توهاشم لب گشودی دم نوشتی شعربیشکم                  همه  خوانند در عالم  رقا بتهای  اودارد



                               گلممیشم عمری ورم  باده من

گلممیشم عمری ورم باده من

خدمت ادم دشمن شیاده من

 الله همین بندسیم عرسه  ده

اسلام و قرانی سالام یاده من

==================

اسلامین الله هی نظر قیل منه

دنیا دا وار یوخ هامی قربان سنه

سنسیز گلمز نفسیم بند اولار

گول یوزو وی سنده دولاندیر منه

==================

گونده سحر سجده بناسی سنون

دنیا دا  غم  غصه  حناسی  سنون

بس نیه بندون سنه فخر  ایلییری

من کییم عشاق عزاسی  سنون

===================




            

                     یک - لطیفه

درروزگاران قدیم رسم بر این بود زمانی که می خواستند در روستا ها خیرات بدهند از روستاهای اطراف مهماندعوت

می کردند

روزی از روزها عده ی را دعوت به یک روستاکرده بودند

هرکسی که آمده بود همراه خود بچه اش را نیز آورده بود که آوردن بچه را در آن روزگا زشت می دانستند

مردی که بچه ی همراه خودنیاورده بود وارد مجلس شد واز اینکه همه بچه هایشان را آورده بودند ناراحت شد .

روی خود را از در به سمت بیرون گرفت شروع به عر عر کردن کرد

مردم. آی آقا چرا چنین می کنی  

مرد . در میان جمع شما نگاه کردم می بینم همه کره هایتان همراه دارید

کره ی من جا مانده است صدایش می کنم بلکه آنهم بیاید.

از آن به بعدهمه از آوردن بچه خود داری می کردندومجلس بسیار خوب برگزار می شد.

============================                                           

حیف ازآن مردان که رفتند صحنه راخالی نمودند

زحمت بسیار  کشیدند ماندگان حالی  نمو دند

==========================                                                  


               ندیدمروزگارخوش ازاین عمری که سرکردم

ندیدم روزگارخوش از این عمری که سرکردم                        هر از چند گاه حس غیب زپیش آمد خبرکردم

همه شدپرخطرای دل نشیبم شد فراز وقت                        که ره پر پیچ  بی پایان نشسته دیده تر کردم

تهی دستی حاکیم بودنیازم حکم فرما شد                         به عین تنگ دستی بی سوادی هم اثر کردم

قظا هم با قدر همدست توفانو  طلاطم شد                         فلک غرقم نمود الحق من دل خون جگر کردم

به هردم شاکرم یاربکه روزی می رسدتاشب                      گله از روزنمی بایدکه من شصت سال سرکردم

گذشت عمرم به نادانی خدایاخودتو می دانی                     جهالت  حکم فرما شد که  راه  کج به بر کردم

تو شعرو عشق می ورزی به وزن شعر می ارزی                   غزل خوش  مصنوی بر تر رباعی ضرب در کردم 


                                 آخر زمان

هفت آسمان ورق ورق تا شود

سور حق بردمد محشر پا شود

خورشید نی درخشد برروی خلقت

زمین تار پوشد ماه رسوا  شود

=================

یاز اولدوزلار ورق ورق بوکلر

آی قره گیی گونون نوری چکیلر

گولر شاقیلدییوب یره توکولر

قیامت زمانین  بیر  الله بیلر

===============

گنهکارم خدادرکم کن هردم

زدشمنهای دین سرکم کن هردم

سری که پایه ی  کفرش بلر زد

سری که بهر کم کردن به ارزد

================

دلم خون است از دست زمانه

ببر جسمم  زمانه جا بمانه

زمان  زان  زمانداران  عالم

زمین دارصفر جسمم حیانه

==============

بازم بنگارمش بماند یانه

ترسم که به من لقب دهند دیوانه

یا در ره دین نگارنم بیقانه

من ثابت دین شعه ی مولایم

اینتظارمیکشم که چشم می سایم


                               وقتی گلیب سندیریرام سازی من

وقتی گلیب سند یرام سازی من         وبلاکیمی  ایلییرم   رازی  من

دنیا بوی حیرتددی ایش  بیلن            ایرانیمین هوشیارسربازی سن   


ورممیشیک باج کیمسیه ورمریک                                                                                        

ایمه میشبک باش کیمسیه اییمریک

سن دولاندیرسوزی دشمن سمتینه

ضعیف اولسا دشمنی بیز دویمریک   

===================


قران مکتبینین شاگردییم من

الله امر ایلییب عامین دیم من

دنیا بویون حرام تیکه قاپساسا

اعتمالی آزدی  اوندان ییم من

=================

 اندیشه کن و زخواب غفلت برخیز

ایران زمین آباد شده الّا  تبریز

هم عینلی هم ایل گلی  زیبا بود

ملک سخن آن شعرهای لب ریز

===================