دل آرامَـد، به دستانش رها سازد، گِل مارا
هر آن بخشید ببخشاید زمال دیگران وخیش
بیاد آرد خـودِ حافــظ نکرد حل مـعـمّـا را
نه مسجد مدرسه زینف نه عابد موعبد عالم
بپرس از واعض این دم جدا سازیم دلها را
بدست آوردن عالم خوش است زیبا چرانالم
نگهداری دوصدمشکل بسازهرلحضه فردارا