ای مهرو محبّت چراغون یانمادی سوندی

دنیادا سموکلر اریب  سورمـئیه دوندی

 ایندی بومحبّت منه گوز ورسه ایشیخ یوخ 

گِدی آرادان احترام  عزت بو نَگـــوندی

..............................................

عنــدلیب آواز تـو گل را نــوازش می دهد

آنقـدر مغــرورگــل روح تو بازیش می دهد

آفــتاب می گستراند نـورخــود بر روی گل

باردیگرگل به بلبل عشوه از سر می دهد

.................................................

شرم گلبرگ

بلبل بیاکه حسرت گل غنچه می کشد

رخصت بده به گــلاب آنچه  می کشد

گل بـرگ را نگر عــرق از شرم  آفتاب

 آهسته بیصدا به سر غنچه می چکد

............................................

بیل ترکی شریندی

ای تُرکِ دلون بیل همه عالمده  شیریندی

 باخ گور بو شیرین دل نجه دنیاده دریندی

تاریخ یازیری تُرکِ دلیـن قدمتی چــوخدی

ترکین نــوتی آهنــگده آرتیخدی ور ایندی

.............................................

بهار می آید

زمستان کوله بارت بند بهار باز می آید

هوای ناب  نوروزی طرب پـرداز می آید 

همه درفـکر اغیارندسر تعظیم را دآرند

صدای بلبلان هر سو هـزار آواز می آید

که گل معشوق بلبل کشته در گلشن

ندای لیلی و مجنـون ز هردرباز می آید 

به کوه ودشت نمایان کی شودحسنش

سکوت مطلق دریـا صدای غاز می آید

چمن تأزین کندگلهاکه رنگارنگ بود زیبا

ز سوی آسمان صبح سحر آواز می آید

سحر روشن ببخشد بهر هستی  روح

نه بلبل گلشن آرایدنه عشق گل بهارآید

تو زیباتر نگارهاشم که شایدگل کندطبعت

به عشق نُتو آهنگش صبا باساز می آ ید

............................................

ای ئیر گوی کهکشانی یارادان  

 نشانّیئّب آیی بولن آرادان

ای یارادان او شرقینن بو غربی

بیزی درک ایت آغی آئیر قارادان

...................................

بلّیــدیکی ترامپیــن عقلی کــمدی

عقیلسیزدی فکری درهم برهمدی

 تــپــرقــلاری هی الیـر اوز باشیــنا

دای بیلمیر کی دنیا ارحم ترحمدی

...........................................

اهل تبریز است سر را پای میهمان می نهد

کفش میهمان پاک کردن کی زارزش میکهد

چون خدا میهمان را خوانده حبیب خویش تن

راه او نا قابل است سر،جان و باور می دهند

......................................................