بیاد شهیدان آتش نشانی سختمان تجاری پلاسکو

نبش خیابان بودپلاسکو ساختمان

دودی بالازدکه لر زاند قلبیمان

جمعی از زحمت کشان آتش نشان

رفتن آغوش شهادت یادمان

اطلاع در یافت کرد آتش نشان

نبش جمهوری پلاسکو ساختمان

می زند دود غلیضی آسمان

شعله اش بالا گرفته ال امان

بعد چندین ساعتی زحمت کشان

آتش ودر هم شکستن عاشقان

سر نوشت برد اندرونش جمع را

پل شکست آهن برداشت خم را

یک بیک پل و ستونها هم شدند

جمله بر روی عزیزان جمع شدند

جم مردم  یاحسین سر دادند

اشک ریختن گریه باور دادند

وین قلم نالید دفتر تیره ماند

چشم مردم دار تصویرخیره ماند 

هاشمی بار غم و بر دوش دار

تا شویم یک پارچه گریم زار زار  

...................................

آذر بایجان استانیست ز ایران

به نامش فخر می ورزنددلیران

سهند وسبلان دارد شکوهی

امید و آرز و بخشند به پیران

بلند بالاست بلی کوه دماوند

سعودش افتخارِ کوه نوردان

شمال شهر  باشد کوی در بند

که گویا مشرب  بر کل شمران

منم از دامن  بزگوش  تبریز

زدم بیراهه پا بندم به تهران

همان روستایکه مالک سخن را

به لطف حق ادب آموخت عرفان

تو ای صبح سحرشادم نمودی

بیا دستم  بگیر  پایم ملرزان

چه زیبا و شکیل  شهر تبریز

زبان ترکیه اش شیرین ایران

بیا هاشم بشور آن دیده گانت

 نبینی تار شب  پیدا و پنهان 

روزگارین چرخی آرام دولانیر

دولاندیخجا یارانمیشی کولانیر

آلچاخ اوجا بیوک چیچیک یوخومز

سَنَه مَنَه اونا بیر جور فرلانیر

.....................................

بیر کیمسنی کیمسه ورمز نجات

نجات یوخدی وقت یتیشدی اوزان یات

آخرتین آزوقَسین یغ یولاّ 

نه شاه تانیر نه کارگر نه مالاّ

....................................

مهر و محبت نشان ویر مردُما

شایت آقا دوردی گلدی بوجُعما

.....................................

آقا بیا

پیک خبـری باز ندا سر بده            آن خبــــر و روشن باور بده

عمری هر دیده به ره منتظر           آن خــبر نــو گل ازســر بده

ای گــل پنهان بیا آشـــــــکار         عـــدل عدالت بکنی بــرقرار

حیله و نیرنگ همه بر هم زنی       بیئرق انسان و به عالم زنی

دنیا پر از ظلم شده داد رس          زور مظالم نــــرسد زور کس

با طراوت وارد از در

ای بهار غنچه پرور 

روح بخش بوطه گلها

زنده گردان سناور

آنکه می گیری تودستور

می نگارم من هم اینجور

آن خدای عالم آرا

خلق گرده کل مارا

شب تیره روز روشن

کوه سنگین جامه برتن

آسمانها پر ستاره

کهکشان را کن نظاره

فصل سالش پاره پاره

آن زمستان این بهار

هر یکی مأمور کار

سال تابستان دار

پاییزش خواب و قرار

لحظه ها مأمور معذور

زنده بودن بر قرار

روز و شب درحال گردش

حکم حاکم آشکار

حریم سحر

مرغان چمن چح چح و از دل بسرایند

بانیّت پاکی به حریم سحر آیند

گر مرغکی سیغل بدهد روح من و تو

بی هوش کند دشت ودر آرد دمنه تو

..............................................

 

 

جهان و جهاندا ران

کیانند این جهانداران جهان ماتم سراکردن

چه هیزومی تری دادیم چنین بلوا بپا کردن

جهان زان همه باشدنه زورگویان گردنکش

گرفته دامنش آتش زبانه می گشدشعلش

....................................................

چرخ فلک یواش یواش دولانیر  

یارانمیشین روزگاری تالانیر

دارتیر سوموک داغلارکیمین قالانیر

گوزه گلمیر اوجا آلچاخ بدنلر

گروه گروه گلیب گچیب گدنلر

......................................

 

 

صاحب نظر

شد خاتمه ی اسفند چابک طربان گاهی

از رحمت این ایّام صاحب نظر آگاهی

هر خفته به بیداری در نطفه کند کاری

بزران همه بشکافند از لطف خدا راهی

.........................................