اگر آن ترک شیرازی

اگــر آن تـرک شیرازی بـدست آرددل مـارا              

  بدوبخشم نَه بـازو و نَه گردنکل سیـمارا

خدایـا،شاد،بـاشد تــرکهـای اصل تبـریـزت            

 زشادیـهای تـبریـزی بگـریان دشمنیها را

ببخشیدآن لسان الغیب سمرقندو بخارا را                

سفر کرد صائـب تـبریـز بدرد آوردِ دلها را

بلی ملک سخن بخشید،بخاک گور اجزا را                

زدست داد،فانیِ دنیـابدست آوردعقبا را

نشستم نوبت دادن به خاک گـور اجزا یم                

  تغار کشک عمرِ من،شود سرپیر برنا را

زِهاشم بشنویدپندِ سخنها اینچینین یاران              

  که از ما بهتـران رفتـن رها کـردنـد دنـیارا                  

.......................................................                   ......................................................   

تقدیم به کودک وپیر و جوان

نو جوانی کودکی قبل از شما زاینجا گذشت            

پیـــر مـردان اینــتظـار صبح فـردا میی  کشند

ای جوانی صبـح  فـردا   آنقدر  هم دور نیست        

  زاهد  عابـــد سحر گه در،دل حورا می کشند    ............................................................            .............................................................