استاد شهریار

کس کی پسندت کار را 

تزئیــن کنــم گفــتــار را

دل سوی شعرم می رود

تایپش کنم گفتار را

بگشــــا دل بـیمار را

بیدار دل اغیار را

 غم غصه خوارم می رود

شعرم دگر گون است بلی

وزنش نما یون است بلی

چون شیره ی جون بلی

روح از روانــم  مـی  رود

دستت رسید شعرم بخوان

حرف دل است عرضم بدان

با صوت شعرم  را  بخــوان

مستی خمارم می رود

تو هاشمی ها شا نکن

لفظـــت بـبــبد لب وانکن

شورو شـــرر بـــرپا نکن

درک از خیالم می رود